در دست انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
ژاله زارعی*1 
، ایلناز ابراهیمی2 ، مریم همتی2
، ایلناز ابراهیمی2 ، مریم همتی2
1- پژوهشکده پولی و بانکی ، zhalezarei@gmail.com
2- پژوهشکده پولی و بانکی
2- پژوهشکده پولی و بانکی
چکیده: (22 مشاهده)
هدف این مقاله ارزیابی و مقایسه اثرات سیاست مالی و اعتباری بر رشد اقتصادی ایران است. برای این منظور ضریب فزاینده سیاست مالی (مخارج دولت) و سیاست اعتباری (بدهی بخش خصوصی و شرکتها و مؤسسات دولتی به بانکها و مؤسسات اعتباری غیربانکی) برای دوره زمانی ۱۳۵۷-۱۴۰۰ با تواتر سالیانه تخمین زده شده است. همچنین، ضریب فزاینده سیاست مالی و سیاست اعتباری در زیربخشهای تولید ناخالص داخلی اعم از صنعت و معدن، کشاورزی، خدمات و نفت مورد محاسبه قرار گرفته است. نتایج حاصل از برآورد نشان میدهد، ضریب فزاینده سیاست مالی (۳٫۳) بزرگتر از ضریب سیاست اعتباری (۲٫۱۴) است. همچنین، نتایج حاصل از تخمین مدل برای زیربخشهای تولید ناخالص داخلی، گویای آن است که سیاست مالی بیشترین تأثیر را بر رشد بخش نفت و کمترین تأثیر را بر بخش کشاورزی داشته است، در حالیکه، ضریب فزاینده سیاست اعتباری در دو بخش خدمات و صنایع و معادن در مقایسه با سایر بخشها بزرگتر بوده است. در مجموع نتایج این مطالعه نشان میدهد میزان اثرات سیاست اعتباری در مقایسه با اثرات سیاست مالی بر رشد اقتصادی کمتر است. همچنین نتایج برآورد مدل با «ضرایب وابسته به زمان» در طول دوره ۱۳۵۷-۱۴۰۰ نیز نشان میدهد در هیچ دورهای اعتبارات نتوانسته است به همان اندازه مخارج دولت بر رشد اقتصادی اثرگذار باشد.
| بازنشر اطلاعات | |
.jpg) |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution 4.0 International License قابل بازنشر است. |
- کاربران حاضر در وبگاه: 0 کاربر;
- میهمانان در حال بازدید: 250 کاربر;
- تمام بازدیدها: 22240896 بازدید;
- بازدید 24 ساعت قبل: 13485 بازدید
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
