fa بررسی ضریب فزاینده سیاست اعتباری و سیاست مالی در ایران: شواهدی از تولیدناخالص داخلی بخشی اقتصاد کلان Macroeconomics پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:IRANsans;">هدف این مقاله ارزیابی و مقایسه اثرهای سیاست مالی و اعتباری بر رشد اقتصادی ایران است. برای این منظور ضریب فزاینده سیاست مالی و سیاست اعتباری برای دوره زمانی ۱۴۰۰-۱۳۵۷ با تواتر سالیانه با استفاده از روش تخمین گشتاورهای تعمیم یافته (GMM) برآورد شده است. همچنین، ضریب فزاینده سیاست مالی و سیاست اعتباری در زیربخش‌های تولید ناخالص داخلی نیز محاسبه شده، همچنین این مدل به تفکیک مخارج جاری و عمرانی هم برآورد شده است. نتایج حاصل از برآورد نشان می‌دهد، ضریب فزاینده سیاست مالی (2/۴۷) بزرگتر از ضریب سیاست اعتباری (1/۴۸) است. همچنین، سیاست مالی بیشترین تأثیر را بر رشد بخش نفت و کمترین تأثیر را بر بخش کشاورزی داشته و در بین بخش‌ها، ضریب مربوط به بخش صنایع و معادن و کشاورزی به لحاظ آماری معنادار نبوده است. ضریب فزاینده سیاست اعتباری در دو بخش خدمات و صنایع و معادن در مقایسه با سایر بخش‌ها بزرگتر بوده و تنها در بخش نفت این ضریب به لحاظ آماری معنادار نبوده است. این مطالعه نشان می‌دهد میزان اثرهای سیاست اعتباری در مقایسه با اثرهای سیاست مالی بر رشد اقتصادی کمتر است. این بدان‌معنی است که سیاست‌های اعتباری به‌عنوان یکی از ابزارهای مهم در دسترس سیاستگذار پولی به‌طور معناداری به افزایش رشد اقتصادی کمک نکرده است. ازاین‌رو، به نظر می‌رسد نظارت بر نحوه استفاده از این اعتبارات باید به‌عنوان مهمترین دغدغه سیاستگذار پولی باشد.</span></div> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="font-family:Aptos,sans-serif"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">The purpose of this article is to evaluate and compare the effects of fiscal and credit policy on Iran&#39;s economic growth. For this purpose, the fiscal and credit policy Multipliers have been estimated using annual data (during the period of 1357-1400) and the generalized method of moments (GMM). Also, the fiscal and credit policy Multipliers in sub-sectors of GDP have also been estimated. The model has also been estimated separately for government current and construction expenditures. The results show that the fiscal policy multiplier (2.47) is greater than the multiplier of credit policy (1.48). Also, fiscal policy had the greatest effect on the oil sector and the least on the agriculture sector, and this multiplier coefficient was not statistically significant among the industries and mines and agriculture sectors. The credit policy multiplier has been larger in the two sectors of services and industries and mines compared to other sectors, and this coefficient was not statistically significant in the oil sector. This study shows that the effects of credit policy are lower compared to the effects of fiscal policy on economic growth. This means that credit policies as one of the important tools have not significantly increased the economic growth in Iran. Therefore, it seems that monitoring the allocation of credits should be the most important concern of the monetary policy maker.</span></span></span></span><br> &nbsp; سیاست مالی, سیاست اعتباری, سیاست پولی, رشد اقتصادی, تولید ناخالص داخلی بخشی. Fiscal Policy, Credit Policy, Monetary Policy, Economic Growth, Disaggregated Gross Domestic Product (GDP). 189 219 http://eprj.ir/browse.php?a_code=A-10-978-2&slc_lang=fa&sid=1 Zhale Zarei ژاله زارعی zhalezarei@gmail.com 100319475328460012370 100319475328460012370 Yes Assistant Professor, Monetary and Banking Research Institute, Tehran, Iran. استادیار، پژوهشکده پولی و بانکی، تهران، ایران Ilnaz Ebrahimi ایلناز ابراهیمی 100319475328460012371 100319475328460012371 No Assistant Professor, Monetary and Banking Research Institute, Tehran, Iran. استادیار، پژوهشکده پولی و بانکی، تهران، ایران Maryam Hemmati مریم همتی 100319475328460012372 100319475328460012372 No Assistant Professor, Monetary and Banking Research Institute استادیار، پژوهشکده پولی و بانکی، تهران، ایران