در دست انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
ژاله زارعی*1 
، ایلناز ابراهیمی2 ، مریم همتی2
، ایلناز ابراهیمی2 ، مریم همتی2
1- استادیار پژوهشکده پولی و بانکی ، zhalezarei@gmail.com
2- استادیار پژوهشکده پولی و بانکی
2- استادیار پژوهشکده پولی و بانکی
چکیده: (49 مشاهده)
هدف این مقاله ارزیابی و مقایسه اثرهای سیاست مالی و اعتباری بر رشد اقتصادی ایران است. برای اینمنظور ضریب فزاینده سیاست مالی و سیاست اعتباری برای دوره زمانی ۱۳۵۷-۱۴۰۰ با تواتر سالیانه با استفاده از روش تخمین گشتاورهای تعمیم یافته (GMM) برآورد شده است. همچنین، ضریب فزاینده سیاست مالی و سیاست اعتباری در زیربخشهای تولید ناخالص داخلی نیز محاسبه شده، همچنین این مدل به تفکیک مخارج جاری و عمرانی هم برآورد شده است. نتایج حاصل از برآورد نشان میدهد، ضریب فزاینده سیاست مالی (۲٫۴۷) بزرگتر از ضریب سیاست اعتباری (۱٫۴۸) است. همچنین، سیاست مالی بیشترین تأثیر را بر رشد بخش نفت و کمترین تأثیر را بر بخش کشاورزی داشته و در بین بخشها، ضریب مربوط به بخش صنایع و معادن و کشاورزی به لحاظ آماری معانادار نبوده است. ضریب فزاینده سیاست اعتباری در دو بخش خدمات و صنایع و معادن در مقایسه با سایر بخشها بزرگتر بوده و تنها در بخش نفت این ضریب به لحاظ آماری معنادار نبوده است. این مطالعه نشان میدهد میزان اثرهای سیاست اعتباری در مقایسه با اثرهای سیاست مالی بر رشد اقتصادی کمتر است. این بدانمعنی است که سیاستهای اعتباری بهعنوان یکی از ابزارهای مهم در دسترس سیاستگذار پولی بهطور معناداری به افزایش رشد اقتصادی کمک نکرده است. ازاینرو، به نظر میرسد نظارت بر نحوه استفاده از این اعتبارات باید بهعنوان مهمترین دغدغه سیاستگذار پولی باشد.
| بازنشر اطلاعات | |
.jpg) |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution 4.0 International License قابل بازنشر است. |
- کاربران حاضر در وبگاه: 1 کاربر;
- میهمانان در حال بازدید: 481 کاربر;
- تمام بازدیدها: 22159566 بازدید;
- بازدید 24 ساعت قبل: 49838 بازدید
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
