fa تاثیر شیوه‌ انباشت سرمایه بر عملکرد نهادی و توسعه‌ صنعتی: مطالعه موردی صنعت نساجی ایران و ترکیه پژوهشي Research انباشت سرمایه یکی از اولین ضروریات حرکت در مسیر توسعه صنعتی در کشورهای در حال توسعه است. ساختار نهاد دولت بر شیوه فراهم آوردن انباشت سرمایه مؤثر است و در مقابل سازوکار فراهم آوردن این انباشت، بر مسیر طی شده به وسیله دولت‌ها و شکل ساختارهای نهادی نقش تعیین‌کننده دارد. با اینکه جهانی شدن اقتصاد تاثیر مثبتی بر رشد اقتصاد و اشتغال جهان داشته و بخش بزرگی از این اثر در کشورهای در حال توسعه و به‌ویژه در صنایع نساجی و پوشاک و چرم به روز یافته است، اما تمامی کشورهای در حال توسعه قادر به حضور فعال در بازارهای شدیداً رقابتی نبوده‌اند. طی سه دهه‌ گذشته، ترکیه در تولید و صادرات نساجی و پوشاک جهان سهمی فزاینده یافته، در‌حالی‌که ایران بخش بزرگی از تولید و اشتغال خود را در این بخش از دست داده است. در این پژوهش با استفاده از روش تحلیل نهادی- تطبیقی، مشخص ‌شد که قابلیت رقابت در صنعت نساجی، تحت تاثیر زنجیره‌ای از علل ساختاری در طول زمان کسب شده است. شیوه تامین مالی انباشت سرمایه و مسیر طی شده برای توسعه صنعتی در ایران و ترکیه تحت تاثیر مسیرهای تاریخی و به تبع آن سیاست‌های صنعتی متفاوتی قرار داشته و سطح متفاوتی از کارآیی و ظرفیت نهادی را در دو کشور ایجاد نموده است. پیامد این فرآیند در عملکرد صنعت نساجی دو کشور قابل مشاهده است. وابستگی به درآمد نفت و بازتوزیع رانت‌های نفتی در ایران مانع از شکل‌گیری صنایع رقابتی شده، اما در ترکیه تلاش برای حضور فزآینده در بازارهای جهانی به تقویت توان رقابتی، به‌ویژه در صنایع نساجی و پوشاک منجر شده است Capital accumulation is one of the first requirements of development. Capital accumulation methods play a crucial role in the governance and institutional structures. Globalization has a positive impact on the world production and employment. A large part of this effect can be seem in developing country, especially in textile, clothing and leather industries, whereas in many industrialized countries that were concentrated on high value added goods and services, production of such labour intensive activities is declined and a large amount of related jobs has been destroyed. However, all developing countries are not able to have an active presence in highly competitive global markets. During the past three decades, Turkey has increased her share in the world textile and clothing production and exports, while Iran has lost a large part of its production and employment in these sectors. This paper investigates the causes of great changes of competitiveness of textile industries in Turkey and Iran by an institutional approach as competitive capability in textile industry has been affected by chain of structural causes during the time and passed trajectory of industrial development in these countries created different institutional capacity. Since mid 1970s, these countries implemented two different strategies that the outcome is observable in the textile industries' performance. Dependence on oil revenues and distribution of oil rent prevented Iran from formation of competitive industries, whereas efforts for increased presence in international markets, particularly in textile and clothing, led Turkey to boost exports. انباشت سرمایه, عملکرد نهادی, صنعت نساجی, ایران, ترکیه. Capital Accumulation, Textile Industries, Institutional Performance, Iran, Turkey. 103 128 http://eprj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-11&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Karimi Moughari زهرا کریمی موغاری zakarimi@umz.ac.ir 10031947532846002771 10031947532846002771 Yes Masoumeh Mahmoudian معصومه محمودیان m.mahmoudian.88@gmail.com 10031947532846002772 10031947532846002772 No