fa رویکردی برای تعیین اندازه بهینه دولت (برمبنای بودجه عمومی دولت) كاربردي Applicable بسیاری از اقتصاددانان کارایی بخش عمومی در رشد و توسعه اقتصادی را به همراه توسعه بی‌سابقه بخش عمومی در قرن بیستم، مورد بررسی قرار داده‌اند و مسلماً یکی از ابعاد مهم این مطالعات، تعیین اندازه بهینه دولت بوده است که از دیرباز مبانی علمی و رویکردها و روش‌های عملی آن منشاء مجادلات محافل علمی اقتصاددانان بخش عمومی است. اگر چه در برخی مطالعات، رشد سریع اقتصادی برخی از کشورها- از جمله کشورهای جنوب شرقی آسیا- را به کوچک بودن اندازه دولت نسبت می‌دهند، مطالعات تجربی این فرضیه را تأیید نمی‌کند و اصولاً مطالعات مقطعی که پایه این نتایج را تشکیل می‌دهد دارای مبانی علمی و کاربردی قوی نیست. بسیاری از اقتصاددانان اعتقاد دارند هدایت اندیشمندانه دولت به همراه حمایت‌های سازمان یافته از بخش عمومی موتور محرکه رشد اقتصادی، به ویژه در کشورهای یاد شده است. تجربه‌های کشورهای موفق از جمله کشورهای جنوب شرقی آسیا نشان می‌دهد رشد شتابان اقتصادی عمدتاً محصول دولت کارآمد و بخش خصوصی کارآفرین و پرتلاش بوده است. برو اعتقاد دارد افزایش هزینه‌های دولت در ابتدا موجب تقویت رشد اقتصادی می‌شود و بعد از نقطه خاصی کاهش رشد اقتصادی را به دنبال خواهد داشت. از این رو اندازه بهینه دولت متغیری نسبی است که از پارامترهای اقتصادی، کارایی نظام اداری و سازمانی تأثیر می‌پذیرد. در این مقاله از معیار اقتصادی برای اندازه بهینه دولت استفاده شده است که همان بهره‌وری مخارج دولت است و در قالب نظریه تولید و مدل اقتصادسنجی قابل برآورد عملی خواهد بود. سازماندهی مقاله به شرح ذیل است. بخش اول به مقدمه می‌پردازد. بخش دوم، رشد اقتصادی و منابع آن مورد بررسی قرار می‌گیرد که در آن نوسانات ادواری تولید ناخالص داخلی و عوامل مؤثر بر آن معرفی می‌شود، و برخی از نظریه‌های مهم درخصوص رابطه اندازه دولت با میزان بهره‌وری و رشد اقتصادی در کشورهای جهان مورد بررسی قرار می‌گیرد. بخش سوم، به اختصار ادبیات موضوع و تجارب کشورها مرور می‌شود. بخش چهارم، به روش‌شناسی، مدل مورد استفاده و ابعاد کاربردی آن اختصاص یافته است. در بخش پنجم نتایج تخمین توضیح داده می‌شود و خلاصه، نتیجه‌گیری و توصیه‌های سیاستی نیز در بخش پایانی مرور می‌شود. In line with the unprecedented development of public sector in the 20th century, many economists have studied the efficiency of the public sector in economic growth and development. Evidently, one of the important aspects of these studies is to determine the optimum size of government whose theoretical principles and approaches as well as practical methods have been argued about in public sector economists forums. Although some studies relate fast economic growth of some countries including south east Asian countries to small mess of government size, empirical studies do not approve this hypothesis and fundamentally the sectoral studies that form the bases of these results do not enjoy strong scientific and applicable principles. Many economists believe that wise leadership of the government combined with organized support of the private sector are assumed the economic growth engine especially in the mentioned group of countries. The experiences of successful countries such as south east Asian ones indicate that fast economic growth is often the product of an efficient government and entrepreneurial private sector. Barro holds that the increase of government expenditure first reinforces economic growth and later decreases it in a certain point. So the optimum size of government is a relative variable that is under the effect of economic parameters, administrative system and organizational efficiency. This paper uses an economic criterion for the optimum size of government, i.e. government expenditure productivity. This criterion can be estimated in the framework of the production theory and the econometric model. The paper is composed of some parts. The first is introduction. The second one discusses economic growth and its resources. The cyclic fluctuations of GDP and factors affecting them are introduced in this part. It also discusses some important theories regarding the relationship between the size of government and the amount of productivity and economic growth among world countries. The third part briefly talks about the subject matter literature and the experiences of the countries. The fourth part is dedicated to methodology of the Model used and the applicational aspects. The fifth part explains estimation results and the final part contains summary, conclusions and policy recommendations. 19 57 http://eprj.ir/browse.php?a_code=A-10-4-69&slc_lang=fa&sid=1 Aliakbar Gholizadeh علی اکبر قلی‌زاده 1003194753284600217 1003194753284600217 Yes دانشگاه بوعلی سینا