1- گروه اقتصاد، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
چکیده: (12 مشاهده)
این مطالعه به بررسی کاربردی رهیافت کومانور-لیبنشتاین در اندازهگیری هزینههای اجتماعی انحصار در صنایع منتخب ایران طی دوره ۱۴۰۱-۱۳۸۱ میپردازد. در چارچوب این رهیافت، هزینه رفاهی ناشی از انحصار تنها به «ناکارایی تخصیصی» محدود نبوده و «ناکارایی X» (اتلاف منابع ناشی از بیکفایتی داخلی بنگاهها) را نیز به عنوان مؤلفهای اساسی در بر میگیرد. با استفاده از دادههای پانلی مرکز آمار ایران و به کارگیری روشهای اقتصادسنجی پیشرفته (مانند GMM و SUR)، متغیرهای کلیدی مدل شامل کشش قیمتی تقاضا، هزینه نهایی و ناکارایی X برآورد شد. یافتهها حاکی از آن است که اولاً، صنایع پایه و استراتژیک (مانند آهن و فولاد و خودروسازی) سهم عمدهای از هزینه رفاهی کل را به خود اختصاص دادهاند. ثانیاً، روند هزینه رفاهی در بلندمدت صعودی و بهویژه در سالهای پایانی دوره (۱۴۰۱-۱۳۹۹) با شتابی نگرانکننده نزدیک به دو برابر شده است. این نتایج، تشدید بحران انحصار و تأثیر مستقیم آن بر کاهش رفاه عمومی در اقتصاد ایران را نشان میدهد.
واژههای کلیدی: انحصار، ناکارایی x، هزینههای اجتماعی انحصار، رویکرد لیبنشتاین – کومانور، صنایع منتخب
پژوهشی: پژوهشي |
موضوع مقاله:
توسعه اقتصادی، اقتصاد منطقه ای و رشد
دریافت: 1405/5/26 | پذیرش: 1405/3/10
دریافت: 1405/5/26 | پذیرش: 1405/3/10
| بازنشر اطلاعات | |
.jpg) |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution 4.0 International License قابل بازنشر است. |
- کاربران حاضر در وبگاه: 1 کاربر;
- میهمانان در حال بازدید: 395 کاربر;
- تمام بازدیدها: 23626706 بازدید;
- بازدید 24 ساعت قبل: 6639 بازدید
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
