fa مقایسه مدل‌های ساختاری‌ مدیریت مناطق جوامع متکثر قومی: درس‌هایی برای ایران كاربردي Applicable <p style=DIRECTION: rtl align=justify><font size=2>یکی از واقعیات غیر قابل انکار تاریخ، بافت متکثر فرهنگی و قومی کشورهاست که مدیریت سیاسی آن در سطح کلان، بسیار حائز اهمیت است. اداره مناطق یک کشور و کم و کیف اختیاراتی که مناطق از آن برخوردارند، یکی از موضوعات مهم حکومتداری است. با توجه به سوابق تاریخی، کشورها مدل‌های مختلف اداره مناطق را تجربه کرده‌اند. یافته‌های تحقیق حاضر نشان می‌دهد که نمی‌توان برای یک کشور، مدل خاصی را تجویز کرد، بلکه این مدل‌ها در کشورهای مختلف، بازتاب‌های متفاوتی داشته است. مسلم است که توسعه‌یافتگی سیاسی و سابقه تاریخی همزیستی هویت‌های مختلف، در موفقیت یا شکست مدل‌های مزبور تأثیرگذار است. در مقاله حاضر، مدل‌های مختلف اداره مناطق مورد مقایسه قرار می‌گیرد. با توجه به ملزومات امنیت ملی، در ایران صرفاً مدل تمرکززدایی می‌تواند مناسب باشد که ابعاد آن در این مقاله بررسی می‌شود. </font></p> <p style=DIRECTION: ltr align=justify><font size=2>Given to the mosaic ethnological and cultural identity of states around the world, they have experienced different models for good spatial governance. Even now, some states, disregard of existence and non-existence of potential ethnic tensions, are still looking for methods of good governance regarding space and multi-ethnic geography. So far, six models, namely: Assimilation, Partition, Federalism, Consociationalism, Decentralization, and Territorial Autonomy have been tested in several countries. This article tries to comparatively analyze the similarities and differences of these models as well as their advantages and weak points if they are applied in Iran. The findings indicated that it is impossible to take any of these solutions as an absolute panacea and their success depends on the historical developments and the process of democracy. Regarding Iran, it is argued that just the “decentralization” model can be applied and other models are appropriate for this country. Moreover it is expressed that this process requires modifications in City Councils Law to the end that the mayors are directly elected by people. Meanwhile, it is argued that it also requires the principle 44 of Iranian Constitution to be effectively executed and the structure of budgeting in Iran to be modified in favor the regions </font></p> هویت، همانندسازی، جداسازی‌، فدرالیسم‌،‌ مشارکت‌ سهامی‌، تمرکززدایی، خودمختاری، تنش قومیٰ ایران Good Governance, Centralization, Federalism, Consociationalism, Decentralization, Territorial Autonomy, City Councils, Local Governments 65 100 http://eprj.ir/browse.php?a_code=A-10-4-4&slc_lang=fa&sid=1 Ali Omidi علی امیدی al.omidi@gmail.com 1003194753284600299 1003194753284600299 Yes علوم سیاسی دانشگاه اصفهان